VERSE 1: Siyah beyaz bir filmdi bu ve ben görünmeyen bir yildiz oldum sirami beklemekten moraricasina dondum.Kemiklerimde buz kokusu hakimken,sen arkani dön ben sirilsiklam titrerken.Kilitlenirken bogazima aldigim o son nefes,bogazimi kes ve ilik bir rüzgar gibi es bu kuytu odama kon,penceremde bir kus ol sonra sol,çiçek misali mis kokan bir mevsim ol hayati kokla bol,yok ki beles rol yoktu bizde sag sol,düsüncelerle akla kazinan mantik yalniz alkol.Elimde bir tabanca gözüm kara,sonum bilinmeyen bir bosluk olsa kimdi kara delik zamanda?Kanimda gezinen onca zehire bak sigarami yak ve kafana tak bu adami sonra çek içine tüm tracklerini.Gör önemsiz bir sahsiyetin yapabilceklerini,huzurdan mahrum olsamda sunabileceklerimi. NAKARAT 2x: Onca sanci varken ve bunca derde mesken bu adamin o kadar sorunu söyle sence çok mu erken?Her beden muafti kendi boslugunda belki mozz düsünmez oldu yarina yolunu seçiverirken. VERSE 2: Duydugun o her bir kelimeninde vardir ardi tipki perde arkasinda sahne bekleyen sanaçti mizahin iç yüzünde sakli onca sanci varken gülen simalarda gördügüm o mistikal matem.Madem yazilmis kader söyle kim siler,kimsecikler umursamazken rapimi kim dinler?durdurur zamani kahpe izlenimler felek tekerlek dünya ise beyhudeye döner.Sözüne güvenip gözüne yanitlandi tüm sualler.Benki aleminde bir cevabim ondan evvel.Harabeler mekanim dergahim buysa eger son sözümdür kitabim ugrunda ölmeye deger.Seher vakitlerinde toz pembe gökyüzüm gibi yalanlar anlattilar geçmise gider misali emsali olmayan sokaklarin dilinde bir siirsem kilidimi çöz ve kir bu zinciri kurtar bedenimi.