Putlar, Sözler ve Dağlar

Parmağımda kabuk bağlamış bir yüz.
Parmağımda verilmiş sözlerin tragedya bağı.
Demir yatağı ve sanatsal kıvrımları ile; parmağımda derin bir sancı.
Sol elim göğsümde. Yetim bir öyküyü yeniden karalıyor -bilinmeyen iklimleriyle.-

Olmadı.
Yok olacaktı.
Yoktu.

Sen. Yarenim. -Görmüyor musun ?-
Dağlarında anlamsız abartılarıyla saçma dialog putları.
Taptığın hizaya bakar mısın ?
Yüzün, parmağıma dönük değil.
Yüzük kırıldı.

O orda kanıyor.
O'na doğru, yani kendi içine.
Sonuçta: Parmağım, eşini kaybetmiş bir tragedya bağı.

29.10.2006
[Sadece Kayitli Kullanicilar Linkleri Gorebilir. Lutfen KAYIT olunuz.]

__________________